مارتین لوتر کینگ جونیور

تحویل 28 اوت سال 1963 ، در بنای یادبود لینکلن ، واشنگتن دی سی

من خوشحال هستم که با شما ها در چه خواهد رفت در تاریخ به عنوان بزرگترین تظاهرات برای آزادی در تاریخ ملت ما.

یکصد سال پیش ، یک شهروند بزرگ آمریکایی که سایه نمادین ما ایستاده امروز ، اعلامیهی آزادی بردگان را امضا کرد. این فرمان پر برآیند ، به عنوان فانوس دریایی نور بزرگ از امید به میلیون ها نفر از بردگان سیاه پوست که در شعله های آتش بی عدالتی پژمرده خشکیده شده بود آمد. آن را به عنوان سپیده دم شادی شب طولانی از اسارت خود را برای پایان دادن به آن می آمدند.

اما پس از یکصد سال ، سیاهپوستان هنوز آزاد نیستند. یک صد سال بعد ، زندگی سیاهپوستان هنوز هم متاسفانه توسط manacles تبعیض نژادی و زنجیرهای تبعیض فلج شده است. یک صد سال بعد ، سیاهپوستان در میان اقیانوس گسترده ای از رفاه مادی در یک جزیره تنهایی فقر زندگی می کند. یک صد سال بعد ، سیاهپوستان هنوز هم در گوشه و کنار جامعه آمریکایی حال ورشکستگی می یابد و خودش تبعید در زمین خود بود. و بنابراین ما آمده ایم امروز در اینجا به اوضاع شرمآور را برملا.

به یک معنا ما به پایتخت کشور ما را به پول نقد چک. زمانی که معماران جمهوری ما با کلمات باشکوه از قانون اساسی و اعلامیه استقلال را نوشت ، آنها امضای یک سفته که هر آمریکایی وارث آن بود. این توجه داشته باشید قول می دهم که همه مردان ، بله ، مردان سیاه و سفید و همچنین مردان سفید پوست ، تضمین شود "حقوق unalienable" بود "زندگی ، آزادی و تعقیب خوشبختی است." امروز آشکار است که امریکا در این تعهد یا قول قصور توجه داشته باشید ، تا آنجا که شهروندان خود را از رنگ نگران هستند. به جای احترام به این پیمان مقدس ، آمریکا داده است سیاه پوستان چک بد ، چک آمده است که با علامت "موجودی کافی نیست."

اما ما نمیتوانیم بپذیریم که بانک عدالت ورشکسته. ما حاضر به این باور است که بودجه کافی در vaults بزرگ فرصت این ملت وجود دارد. و به این ترتیب ، ما آمده ایم به پول نقد این چک ، چک است که ما را بر تقاضا به ثروت آزادی و امنیت عدالت است.

ما همچنین به این مکان تقدیس شده برای یادآوری آمریکا از اضطرار شدید از هم اکنون می آیند. اکنون زمان آن نیست به شرکت در تجملی یا تزریق داروی مسکن پیشرفت تدریجی است. اکنون وقت آن رسیده است که وعدههای واقعی دموکراسی است. در حال حاضر وقت برخاستن از دره تاریک و متروک تبعیض نژادی را به راه روشن عدالت نژادی است. در حال حاضر زمان برای بلند ملت ما از quicksands بیعدالتی نژادی و به زمین استوار برادری است. در حال حاضر هم به عدالت یک واقعیت برای همه فرزندان خدا است.

این امر می تواند منجر به مرگ را برای کشور به چشم پوشی فوریت لحظه است. این تابستان سوزان ناخشنودی مشروع سیاهپوستان به پایان نخواهد گذشت تا زمانی که نیرو پاییز از آزادی و برابری وجود دارد. هزار و نهصد وشصت و سه پایان نیست ، بلکه یک آغاز است. و کسانی که امیدواریم که که سیاه پوست مورد نیاز برای منفجر کردن بخار و حالا دیگر خرسند خواهد شد خشنی بیدار اگر کشور به کسب و کار به طور معمول می گرداند. وجود خواهد داشت و نه استراحت و نه آرامش در آمریکا تا زمانی که سیاهپوستان اعطا حقوق شهروندی خود. گردباد از شورش خود ادامه خواهد داد به لرزش پایه های ملت ما تا روز روشن عدالت پدیدار.

اما چیزی که من باید به مردم من ، که در آستانهی گرم ورود به کاخ عدالت ایستاده می گویند وجود دارد : در روند بهدست آوردن جایگاه مشروع ما است ، ما نباید مرتکب کارهای نادرست شویم. اجازه دهید ما به دنبال برآورده تشنگی ما برای آزادی ، با نوشیدن از فنجان تلخی و نفرت. ما باید همواره مبارزات خود را در کمال عزت و انضباط انجام است. ما باید نگذاریم اعتراض خلاق ما به خشونت فیزیکی انحطاط. دوباره و دوباره ، ما باید به ارتفاعات با شکوه از ملاقات با زور فیزیکی با نیروی روح افزایش یابد.

جویی شگفت انگیز تازهای که جوامع سیاهپوست را فرا گرفته باید ما را به بی اعتمادی نسبت به تمام مردم سفیدپوست منجر نشده ، برای بسیاری از برادران سفیدپوست ما ، به عنوان گواه حضور خود را در اینجا امروز آمده اند ، دریافتهاند که سرنوشتشان با سرنوشت ما گره خورده است . و آنها که آزادی خود را به طور جدایی ناپذیری با آزادی ما بستگی به این واقعیت پی.

ما به تنهایی نمی تواند راه برود.

و به عنوان راه رفتن ، ما باید عهد کنیم که همواره پیش خواهیم مارس را.

ما نمی توانیم به عقب بازگردیم.

هستند کسانی که خواسته اند از هواخواهان حقوق مدنی ، «کی راضی خواهید شد؟" ما می تواند به عنوان طولانی هرگز راضی سیاهپوستان قربانی وحشت غیرقابل بیان بیرحمی پلیس وجود دارد. ما هرگز راضی می تواند تا زمانی که بدن های ما ، با خستگی سفر سنگین ، می تواند مسکن در متل از شاهراهها و هتلهای شهرها ، بدست نمی آورند. ما می توانیم تا زمانی راضی نمی شود به عنوان تحرک اصلی سیاهپوستان از یک محله یهودی نشین کوچکتر به بزرگتر. ما می توانیم تا زمانی راضی به عنوان فرزندان ما هستند از خود خود ، هود قالب بندی نشده این مطلب هستید و حیثیت خود را توسط علائم بیان دزدیدند : ". برای سفیدپوستان فقط" ما می تواند تا زمانی به عنوان سیاه پوستان در می سی سی پی می شود نه راضی نیست می تواند رای و سیاه پوستان در نیو نیویورک معتقد است که هیچ چیزی که به آن رای. نه ، نه ، ما راضی نیست ، و ما را راضی نمی شود تا "عدالت رول مانند آب ، و پرهیزکاری چون رودی پرخروش جاری است." ¹

من unmindful که برخی از شما به اینجا آمده از آزمایشات بزرگ سختی ها و تلاش نیست. برخی از شما از سلولهای تنگ زندان به اینجا آمدهاید. تلاش برای آزادی شما را ناگزیر با توفانهای آزار ضرب و شتم و مبهوت شده توسط باد از خشونت پلیس -- و برخی از شما از مناطقی که تلاش خود را می آیند. شما جانبازان از رنج خلاق شده اند. با ایمان به کار خود ادامه که رنج و عذاب ناخواسته موجب رستگاری است. به میسی سی پی برگردید ، برگردید به آلاباما ، به کارولینای جنوبی برگردید به گرجستان ، به لوئیزیانا برگردید ، برگردید به محله های فقیرنشین و محله های یهودی نشین از شهرهای شمالی کشور ، دانستن که به نحوی این وضعیت می تواند و عوض خواهد شد.

اجازه دهید ما را در درهی ناامیدی غوطهور شویم ، من به شما می گویم امروز ، دوستان من.

و به این ترتیب حتی اگر ما در رویارویی با مشکلات امروز و فردا ، من هنوز هم یک رویا است. این یک رویا عمیقا ریشه در رویای آمریکایی دارد است.

رویای من اینست که روزی این ملت به شما این خیزش و زندگی به معنای واقعی از مرام و منش خود را : "ما این حقایق را حفظ می شود بدیهی است ، که همه انسانها برابر خلق شدهاند"

رویای من اینست که یک روز بر روی تپه های سرخ جورجیا ، فرزندان بردگان سابق و فرزندان برده داران سابق ، قادر خواهند بود برای نشستن کنار هم سر میز برادری.

رویای من اینست که یک روز حتی ایالت می سی سی پی ، دولت سوزان را با حرارت از بی عدالتی ، سوزان با حرارت از ظلم و ستم ، به واحه آزادی و عدالت تبدیل.

رویای من اینست که من چهار فرزند کوچکم یک روز زندگی در کشوری که در آن آنها را توسط رنگ پوست ، بلکه محتوای شخصیت خود را مورد قضاوت قرار.

من امروز رویایی دارم!!

رویای من اینست که روزی در آلاباما با آن نژادپرستان وحشیاش با فرماندار خود را با لب هایش را چکیدن با کلمه "وساطت" و "لغو" -- یک روز سمت راست وجود دارد در پسران آلاباما کمی سیاه و دختران سیاه خواهد شد قادر به پیوستن به دست با پسران و دختران سفید کوچک ، سفید را به عنوان خواهران و برادران است.

من امروز رویایی دارم!!

رویای من اینست که روزی درهها بالا خواهند متعال ، و هر تپه و کوهها پایین خواهند رفت ، مکان های خشن خواهد شد ساخته شده ساده ، و مکان های کج خواهد شد ساخته شده راست "و جلال خداوند آشکار خواهد و تمام گوشت باید آن را با هم ببینید. »(2)

این امید ما است ، و این ایمان است که من به جنوب با است.

با این باور ، ما قادر خواهد بود بتراشیم از کوههای ناامیدی سنگ امید. با این باور ، ما را قادر به تبدیل اختلافات jangling ملت ما را به یک سمفونی زیبایی از برادری است. با این ایمان ، ما قادر خواهد بود برای همکاری با یکدیگر ، با هم دعا کنیم ، با هم مبارزه کنیم ، برای رفتن به زندان با یکدیگر ، برای ایستادن با هم ، برای آزادی دانستن است که ما یک روز آزاد خواهد شد.

خواهد شد و این روز -- این خواهد بود که روز زمانی که همه فرزندان خدا ، قادر خواهد بود به آواز خواندن با معنی جدید :

TIS کشور من از تو ، ای سرزمین زیبای آزادی ، تو را می خوانم.

سرزمینی که پدران من در گذشتند ، سرزمین فخر زائران ،

از هر گوشه کوهساران زنگ آزادی به صدا درآید ، اجازه دهید!

اگر آمریکا به ملت بزرگ ، این باید تبدیل به درست است.

پس بگذارید زنگ آزادی از hilltops شگرف نیوهمشایر به اجازه.

بگذارید زنگ آزادی از کوههای بلند نیویورک است.

بگذارید زنگ آزادی از Alleghenies تشدید پنسیلوانیا.

بگذارید زنگ آزادی از رشته کوه های راکی ​​پر برف کوههای کلرادو.

بگذارید زنگ آزادی از شیبهای دارای انحناء و قوسهای ظریف زنانه از کالیفرنیا.

اما نه تنها که :

بگذارید زنگ آزادی از کوه سنگ گرجستان.

بگذارید زنگ آزادی از کوه لوکاوت تنسی.

بگذارید زنگ آزادی از هر تپه و تپه کوچک از می سی سی پی.

از هر گوشه کوهساران زنگ آزادی به صدا درآید.

و زمانی که این اتفاق می افتد ، زمانی که ما اجازه می دهد زنگ آزادی به صدا درآید ، هنگامی که آن را اجازه حلقه از هر روستا و هر دهکده ، از هر ایالت و هر شهر ، ما خواهد شود قادر به سرعت تا آن روز هنگامی که همه فرزندان خدا ، مردان سیاه و مرد سفید پوست ، یهودی و غیر یهودی ، پروتستان ها و کاتولیک ها ، خواهد توانست برای پیوستن به دست می خوانم و در کلمات روحانی سیاه پوست قدیمی :

آزادیم! آزادیم!

سپاس از خداوند متعال ، ما آزادیم! 3